Kontaktu    Impressum      

Deutsch Polnisch
Strona startowa    Warsztaty    Kształcenie    Psychomotoryka    Motopedagogika    Zajęcia psychomotoryczne    Publikacje    O mnie    Filozofia    

Motopedagogika - definicja

Pojęcie motopedagogiki powstało w związku z profesjonalizacją psychomotoryki. Sukcesy, jakie odniosło wspomaganie psychomotoryczne w praktyce, doprowadziły do usamodzielnienia się pola zawodowego motopedagogów i motologów. Od roku 1977 w Wyższej Szkole Zawodowej Terapii Ruchem kształcą się motopedagodzy, a od roku 1986 na uniwersytecie w Marburgu można uzyskać tytuł dyplomowanego motologa. W związku z koncepcją studiów podyplomowych motologia, czyli nauka o motoryce jako podstawie umiejętności działania i komunikacji człowieka, jej rozwoju, zaburzeniach i ich leczeniu, została wprowadzona jako pojęcie nadrzędne. Za obszary jej zastosowania uważa się motopedagogikę i mototerapię: motopedagogika jest pojmowana jako zorientowana całościowo koncepcja wychowania przez percepcję, przeżywanie i ruch, natomiast mototerapia jest rozumiana jako „zorientowana na ruch metoda leczenia zaburzeń zachowania, opóźnień w rozwoju oraz zaburzeń na obszarze zachowań psychomotorycznych i wydajności“. (Schilling). W przeciwieństwie do określeń takich jak motopedagogika i mototerapia pojęcie psychomotoryka jest silniej zakorzenione historycznie, bardziej użyteczne na całym świecie i ostatecznie jego definicja jest ściślejsza pod względem treści. Z tego też względu rozpowszechniło się ono już w przeszłości, w tym sensie, że także motopedagog czy motolog pracują w oparciu o psychomotorykę.

Motopedagogika jest zorientowaną całościowo koncepcją wychowania przez ruch, percepcję i przeżywanie. Motopedagodzy szukają silnych stron pacjenta i wykorzystują je do ogólnego wspomagania rozwoju. Do słabych stron pacjenta podchodzi się z ostrożnością – przy tym szanuje się osobowość i wzmacnia poczucie własnej wartości. Podczas zajęć motopedagogicznych dziecko ma możliwość wypróbowania własnych strategii zachowania i powtarzania nauczonych etapów ruchu w coraz to innych sytuacjach Powtarzanie jest ogromnie ważne. Jedynie poprzez powtarzanie przeżycia umacniają się. Jedynie dzięki świadomym przeżyciom człowiek zbiera doświadczenia. A z kolei poprzez doświadczenia mózg tworzy dające się przywołać wzorce.

Nigdy nie powinna powstać atmosfera, odznaczająca się tym, że od dziecka oczekuje się czegoś określonego. Dzieci bardzo szybko zapominają o poleganiu na własnych uczuciach i działają tak, jak podoba się innym. Tracą poczucie własnej tożsamości i stają się określanymi z zewnątrz osobowościami, które muszą poświecić ogromnie dużo energii, aby być takimi i działać tak, jak oczekuje otoczenie.

Motopedagogika jest wychowaniem przez ruch i wychowaniem do ruchu.